Geboorteboompje

Hey, hey!
Alweer een tijdje geleden...

Onlangs zijn we met z'n 4-tjes uitgenodigd door de stad St-Niklaas om een boompje te gaan planten in het geboortebos vlakbij de Ster. Jammer genoeg ben ik nog niet groot genoeg om het zelf te doen, maar ik keek ernaar en zag dat het goed was:

Ergens op dit bord staat mijn naam...

... kijk maar, hier in 't midden!

Hier mogen we mijn boompje planten.

Papa en Fee doen dat goed!

Koekoek, ik zat lekker in de schaduw in de buggy.

'k Stond erbij en ik keek ernaar!

En nu, bloeien en groeien maar!

Gelukkig Nieuwjaar!

Dag allemaal!

Hier bij ik weer met een nieuw verhaal...
Ik ben weer flink gegroeid! Ik slaap veel minder en ben dus vaker wakker. Dan lig ik in m'n wipper en speel ik met mijn speeltjes. Ik kijk naar mijn handjes en mijn voetjes en let goed op wat mijn zus allemaal uitspookt.

Later als ik groter ben, zal ik zoals haar naar school mogen gaan, maar nu moet ik nog naar de crèche. Daar werken 2 lieve meisjes, Silvia en Eline. Ik ben er de jongste van de bende en het is een bende! We zijn er in totaal met een kleine twintigtal! Gelukkig komt niet iedereen altijd. Op woensdag mag ik met mama thuis blijven. Dan is de ochtend voor ons 2-tjes, want 's middags gaan we samen Fee op school halen.

Sinds kort eet ik ook patatjes met groentjes. Het is nog moeilijk, maar ik doe m'n best! Ik heb al ondervonden dat het niet altijd dezelfde smaak heeft en soms lust ik het heel graag (bvb. worteltjes), maar soms lust ik het ook helemaal niet (bvb. spinazie). Mama zegt dat ik fruitpap wel zal lusten, maar daar moeten we nog even mee wachten. Eerst moet ik goed groentepap leren eten.

Binnenkort gaan mama en papa eindelijk aan mijn kamertje beginnen. Ik slaap nog steeds bij hen, maar mama vindt dat het stilaan tijd wordt om naar mijn eigen kamertje te verhuizen. Voor ik er kan intrekken moet er eerst geschilderd worden. Ik krijg dan ook een nieuwe lamp, een nieuwe kast en een mooie mat. Het gaat er echt gezellig worden! Mijn eigen kamertje, zoals mijn grote zus!

Mmm, worteltjes!

Op m'n buikje

Mama's favoriete foto

Bij papa op schoot

In slaap gevallen bij Bomma op schoot

Zalig in m'n parkje met m'n knuffeldraakje

Zus ziet me graag! Ik haar ook!

xxx

Verhuisd!

Twee weken geleden zijn we verhuisd naar ons nieuwe, mooie, gezellige huis in Sint-Niklaas.
Ik heb een mooi plekje gekregen in de living waar ik overdag mijn dutjes kan doen en 's nachts slaap ik in mijn nieuwe bedje bij mama en papa op de kamer.
De dag van de verhuis was nogal hectisch! Het was de bedoeling dat ik met Fee bij Mamie en Papie zou gaan slapen, maar mama kon mij nog niet echt loslaten... Fee is dan maar alleen gaan logeren, voor 2 nachten zelfs. Mama had me liever bij haar, maar achteraf bekeken was het toch beter geweest dat ik ook was gaan logeren. Het was zo druk en tussendoor moest ik nog mijn flesjes hebben. Gelukkig was mijn lieve meter Margot er ook nog die zich over mij ontfermde terwijl alle anderen bezig waren met laden en lossen enz... Ze zijn 's morgens om 8u begonnen en om 18u stond alles binnen in het nieuwe huis. Iedereen heeft heel hard gewerkt, ondanks de regen! Alles was nat, maar het is gelukt. Ondertussen zijn mama en papa al heel druk in de weer geweest met opruimen en alles op z'n plaats te zetten, om van dit mooie huis onze thuis te maken. En ook dat is al goed gelukt! Mama droomt nu nog wel van een luxueuze dressing en papa van een mooie bibliotheek/bureau. Maar eerst mijn kamertje!
xxx

Lachebekje

Fia, 8 weken oud

Sinds vorige week weet ik hoe ik iedereen die tegen me praat nog meer kan charmeren. Ik heb namelijk mijn lachspiertjes ontdekt!
Als je tegen me brabbelt, dan tover ik een mooie brede lach op m'n snoetje en kraai ik terug van blijdschap.
xxx

Mijn eerste schoentjes

Mooi hè !!!
Ik kan dan nog niet stappen, maar zo blijven m'n kousjes tenminste aan m'n voeten...

Mijn eerste schoentjes

Gehoortest

Vandaag moest ik bij Kind & Gezin zijn voor de gehoortest.
De verpleegkundige heeft me vol geplakt met sensoren (op m'n voorhoofd, in mijn nek en op m'n borst) en ik kreeg een heuse koptelefoon op m'n oren.

Ben ik cool, of ben ik cool?

Space baby (gehoortest)

Het resultaat is aan beide kanten 10 op 10!!
Dus ik kan goed horen, maar mijn zus gaat me later nog wel leren hoe ik selectief doof moet worden. Da's altijd praktisch met die ouders in huis... ;-)
En nu we toch daar waren,  mocht ik weer eens uit de kleren om gekeurd te worden.
Ik weeg nu 4kg750 en ben 54,5 cm groot (2 weken geleden was dat nog 4kg en 52 cm), dus ik ben flink aan 't groeien!
Binnen een maand moet ik terug voor mijn eerste spuitjes..., da's minder hè...

xxx

De bevalling

Hier ben ik weer...
Ik ben een weekje oud nu en slaap sinds 2 nachtjes thuis.

Ik had beloofd om mijn geboorte verhaal te vertellen, wel hier gaan we dan.
Mama was op dinsdag 10/08 op controle gegaan bij de dokter om nog eens naar mijn hartje te luisteren en naar mij te kijken op het schermpje. De dokter had mama al verwittigd dat ze een smal bekken heeft en dat het dan best zou kunnen dat het een keizersnee zou worden. Maar eerst moesten ze m'n hoofdje nog eens meten. Dat bleek dan 9 cm diameter te zijn, net klein genoeg om door mama haar bekken te passen. Dus werd er beslist geen keizersnee uit te voeren, maar moest mama wel zo rap mogelijk bevallen. De dokter zei dat mama die zelfde avond nog naar het ziekenhuis moest. Zo gezegd, zo gedaan. Mama was wel zenuwachtig, ik kon dat goed voelen in haar buik. Ze rende nog van hot naar her om allerlei te regelen. 's Avonds nadat ze Fee bij Marijke hadden afgezet zijn mama en papa samen naar het ziekenhuis getrokken. Ze kregen daar een kamer (naar 't schijnt dezelfde als die van met de geboorte van mijn zus) en mama mocht zich volledig installeren. Papa is later op de avond nog naar huis vertrokken, want uiteindelijk ging er die nacht niets gebeuren. Mama had om middernacht een pilletje gekregen om de boel op gang te brengen en om 4u 's morgens kreeg ze nog één, maar dat waren de grove middelen nog niet. Papa was dan wel naar huis gegaan om te slapen, maar om 5u stond hij daar weer, hij kon thuis niet slapen...
Om 8u 's morgens kreeg mama een infuus. Dit was wel om er aan te beginnen en ja hoor, de weeën kwamen al snel op gang. Ik voelde het ook, man man wat een stress. Telkens er een wee kwam, ging mijn hartslag omlaag, eigenlijk was dat niet goed... Ik werd dan ook op de voet gevolgd met de monitor. Heel voorzichtig dreef de vroedvrouw de dosis op, om het allemaal sneller te laten gaan, maar dat was echt niet goed voor m'n hartje. Een hele voormiddag heeft mama erover gedaan om 5 cm opening te krijgen. De dokter wilde zo snel mogelijk de vliezen breken, zodat ze een monitor op m'n hoofdje konden plaatsen om me nog beter op te volgen, maar de vroedvrouw durfde niet omdat ik nog niet genoeg was ingedaald. Ik zat nog niet vast in mama's bekken, wat dan risico's met zich meebrengt. Maar 't was 't een of 't ander. De vliezen moesten gebroken worden en zo is de dokter dat om 14u zelf komen doen. En dan is het snel gegaan... Op een uurtje tijd is mama van 5 cm naar 10 cm gegaan en mocht ze plotseling beginnen persen om me uit die benarde situatie te halen. Maar ondanks dat de epidurale al lang was uitgezet, was mama nog flink verdoofd en kon ze niet goed voelen hoe ze moest persen. Man wat heeft dit ellendig lang geduurd. Mama maar duwen en duwen, maar het lukte niet. Uiteindelijk is er iemand boven op haar buik komen helpen duwen om mij eruit te krijgen...
Na 1u en 15 min persen was ik er eindelijk... maar hoe... de navelstreng zat zo strak rond mijn halsje dat ik geen zuurstof meer kreeg. De dokter heeft die zo snel mogelijk doorgeknipt om mij te bevrijden, maar ik was zo leeg geperst dat ze me onmiddellijk hebben weggenomen. Ik was lijkbleek en wilde niet ademen. Ze hebben me minuten lang moeten stimuleren en beademen om mij op gang te trekken. Uiteindelijk is het gelukt. Ik kon het! Ik ademde alleen en mijn hartje klopte ook alleen, geen machines die er aan te pas kwamen. Toch hebben ze me meteen een infuusje gestoken voor vocht en hebben ze me weggebracht naar de neonatologie, waar ik 24 uur voor observatie moest blijven. Ik mocht dus niet mee met mijn mama en papa, maar beter zo, want dan konden ze me goed opvolgen.
En trouwens, het was daar lekker warm in dat glazen kastje...
Een paar uurtjes later mochten mama en papa me komen bezoeken en dat was dus onze eerste kennismaking. Ze mochten me nog niet knuffelen, maar ik herkende hen meteen aan hun stem.
De dokter is nog een paar keer komen kijken en heeft nog een aantal tests gedaan, maar uiteindelijk mocht ik dan op donderdagnamiddag (één dag na mijn geboorte) eindelijk naar mama en papa. Eindelijk kreeg ik de knuffeltjes en kusjes die mama me beloofd had!!

x