Hier ben ik weer...
Ik ben een weekje oud nu en slaap sinds 2 nachtjes thuis.
Ik had beloofd om mijn geboorte verhaal te vertellen, wel hier gaan we dan.
Mama was op dinsdag 10/08 op controle gegaan bij de dokter om nog eens naar mijn hartje te luisteren en naar mij te kijken op het schermpje. De dokter had mama al verwittigd dat ze een smal bekken heeft en dat het dan best zou kunnen dat het een keizersnee zou worden. Maar eerst moesten ze m'n hoofdje nog eens meten. Dat bleek dan 9 cm diameter te zijn, net klein genoeg om door mama haar bekken te passen. Dus werd er beslist geen keizersnee uit te voeren, maar moest mama wel zo rap mogelijk bevallen. De dokter zei dat mama die zelfde avond nog naar het ziekenhuis moest. Zo gezegd, zo gedaan. Mama was wel zenuwachtig, ik kon dat goed voelen in haar buik. Ze rende nog van hot naar her om allerlei te regelen. 's Avonds nadat ze Fee bij Marijke hadden afgezet zijn mama en papa samen naar het ziekenhuis getrokken. Ze kregen daar een kamer (naar 't schijnt dezelfde als die van met de geboorte van mijn zus) en mama mocht zich volledig installeren. Papa is later op de avond nog naar huis vertrokken, want uiteindelijk ging er die nacht niets gebeuren. Mama had om middernacht een pilletje gekregen om de boel op gang te brengen en om 4u 's morgens kreeg ze nog één, maar dat waren de grove middelen nog niet. Papa was dan wel naar huis gegaan om te slapen, maar om 5u stond hij daar weer, hij kon thuis niet slapen...
Om 8u 's morgens kreeg mama een infuus. Dit was wel om er aan te beginnen en ja hoor, de weeën kwamen al snel op gang. Ik voelde het ook, man man wat een stress. Telkens er een wee kwam, ging mijn hartslag omlaag, eigenlijk was dat niet goed... Ik werd dan ook op de voet gevolgd met de monitor. Heel voorzichtig dreef de vroedvrouw de dosis op, om het allemaal sneller te laten gaan, maar dat was echt niet goed voor m'n hartje. Een hele voormiddag heeft mama erover gedaan om 5 cm opening te krijgen. De dokter wilde zo snel mogelijk de vliezen breken, zodat ze een monitor op m'n hoofdje konden plaatsen om me nog beter op te volgen, maar de vroedvrouw durfde niet omdat ik nog niet genoeg was ingedaald. Ik zat nog niet vast in mama's bekken, wat dan risico's met zich meebrengt. Maar 't was 't een of 't ander. De vliezen moesten gebroken worden en zo is de dokter dat om 14u zelf komen doen. En dan is het snel gegaan... Op een uurtje tijd is mama van 5 cm naar 10 cm gegaan en mocht ze plotseling beginnen persen om me uit die benarde situatie te halen. Maar ondanks dat de epidurale al lang was uitgezet, was mama nog flink verdoofd en kon ze niet goed voelen hoe ze moest persen. Man wat heeft dit ellendig lang geduurd. Mama maar duwen en duwen, maar het lukte niet. Uiteindelijk is er iemand boven op haar buik komen helpen duwen om mij eruit te krijgen...
Na 1u en 15 min persen was ik er eindelijk... maar hoe... de navelstreng zat zo strak rond mijn halsje dat ik geen zuurstof meer kreeg. De dokter heeft die zo snel mogelijk doorgeknipt om mij te bevrijden, maar ik was zo leeg geperst dat ze me onmiddellijk hebben weggenomen. Ik was lijkbleek en wilde niet ademen. Ze hebben me minuten lang moeten stimuleren en beademen om mij op gang te trekken. Uiteindelijk is het gelukt. Ik kon het! Ik ademde alleen en mijn hartje klopte ook alleen, geen machines die er aan te pas kwamen. Toch hebben ze me meteen een infuusje gestoken voor vocht en hebben ze me weggebracht naar de neonatologie, waar ik 24 uur voor observatie moest blijven. Ik mocht dus niet mee met mijn mama en papa, maar beter zo, want dan konden ze me goed opvolgen.
En trouwens, het was daar lekker warm in dat glazen kastje...
Een paar uurtjes later mochten mama en papa me komen bezoeken en dat was dus onze eerste kennismaking. Ze mochten me nog niet knuffelen, maar ik herkende hen meteen aan hun stem.
De dokter is nog een paar keer komen kijken en heeft nog een aantal tests gedaan, maar uiteindelijk mocht ik dan op donderdagnamiddag (één dag na mijn geboorte) eindelijk naar mama en papa. Eindelijk kreeg ik de knuffeltjes en kusjes die mama me beloofd had!!
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten